“Mae meddylgarwch, wrth ei addysgu, yn aml yn cael ei gyflwyno i gleientiaid fel arf, yn hytrach na ffordd y gall hyfforddai cwnsela ymgorffori presenoldeb a chefnogi hunan-reoleiddio. Rwyf wedi bod trwy llawer o fy hyfforddiant ac ar leoliadau yn llawn pryder a gorbryder. Roeddwn yn meddwl mai dim ond anadlu’n ddwfn am ychydig i ymlonyddu oedd yr holl feddylgarwch roedd ei angen arnaf cyn sesiynau cyntaf gyda chleient newydd.”

                                                                          (Alex Legge)

“Er gwaethaf blynyddoedd o seicotherapi, cyrsiau hunan-ddatblygu a hyfforddiant mewn Cwnsela Integreiddiol, yn fy isymwybod fe wnes i ddiystyru meddylgarwch fel rhywbeth nad oedd yn angenrheidiol nac yn bwysig.”

“Rwy’n teimlo fwyfwy fy mod yn gallu bod yn fwy pwyllog, yn hytrach na pherfformio rôl rhywun sydd yn bwyllog, trwy ymgorffori ymarferion syml o feddylgarwch cyn sesiynau, ar ôl sesiynau a rhyngddyn nhw, sydd yn cynorthwyo fy rheoleiddio a fy mhresenoldeb.”

“Mae’r paratoi ystyriol hyn yn fy helpu i symud o berfformio rôl o gwnselwr cyfatebol, i fod yn gwirioneddol bresennol fel bod dynol yn yr ystafell, bod yn ymwybodol fod fy mhresenoldeb yn gosod y duedd cyn i’r cleient gyrraedd hyd yn oed, ac yn aml mae ganddo fwy o ddylanwad ar y sesiwn nag ailddarllen unrhyw nodiadau na rhagweld beth ddaw.”

“Rwy’n gobeithio bod o gymorth i eraill i ddatblygu chwilfrydedd tuag at eu profiadau mewnol,  yn ogystal â lleisiau mewnol mwy caredig a mwy ystyriol, mewn byd sy’n gofyn cymaint ohonyn ni i gyd.”

Skip to content